Asiliğim ezelden...

Tedirginim  çünkü;artık hayata başka bir gözlükle bakıyorum.Daha bir ciddi,daha bir kayda değer.Ama kayda değer hiçbir şey yok.Her şey ertelenmiş ve zaman bitmiş.

       Bir şeyler yapmak istiyorsun ama artık çok geç olduğunu düşünüyorsun.Her ne kadar hiç bir şey  için geç değildir desende,buna sende inanmıyorsun.

       Ertelenmiş zamanlar geri gelmiyor.Geçte olsa işini kuruyorsun yaşamını devam ettiriyorsun ama bir yanın hep eksik, hep yalnız, hep asi, sevgiye aç.

       Suçlama kimseyi , tek suçlu sensin.Hiç ertelenmeyecek şeyi"sevgini" erteledin.Sadece kendini düşündün.

       Hiç yüreğine  sordun mu?Dinledin mi onu? Hep kırdın, üzdün etrafındakileri,bencilce davrandın,kimseyi sevemedin,izin vermedin yüreğinin sevmesine.Sana gelen  yürekleri ittin hep, konuşmasına bile izin vermedin.

       Hep deli rüzgar gibi estin ve sığınabileceğin uygun bir koy bulamadın,bulamazsında.

       Ortada kaldı duyguların sahipsiz gibi ve rotasını tayin edemedi sayende ettirmedin.Yüreğin senden onay bekledi sahibini bulmak için izin vermedin.

       Bırak yüreğini kendi haline, rotasını kendi çizsin...

( A.G.P. )