Bu gün seni hayatımdan, ruhumdan,canımdan,içimden çıkarıp atmaya karar verdim.Nedeni sensin.Üzerime bu kadar düşmemeliydin.Beni bu kadar çok sevmemeliydin.Sevilmek bir insan için en güzel, en yüce duygu.Ama ben ilginin bu kadar aşırı gösterilmesinden hoşlanmıyorum.Bende çok sevdim seni,Canımdan çok.Ama hiç hissettirmedim. Sana bir şey olursa benimde yaşayamayacağımı,sensiz bir hiçolacağımı,hayatımın anlamını kaybedeceğini,canımın çıkmadan acı acı yanacağını hiç hissettirmedim.

Seni her gördüğümde yüreğimin kıpırdamasına engel olamadığımı,boynuna sarılıp bütün kokunu içime doyasıya çekmek istediğimi,sen olmadan benim bir hiç olacağımı, hiç hissettirmedim.Sadece benim hissettiklerimi seninde benim gibi içinden hissetmeni istedim.

Zaten bizbir araya geldiğimizde, gözlerimiz birbirine kenetlendiğinde,bunları ikimizde hissetmiyormuyduk.Ama sen sözcükleri dile getirip büyüyü bozdun.Bundan benim mahçup olduğumu bile bile.Biliyorum bu aşk hiç bitmeyecek.Her yerde her tende (ayrı ayrı tende de olsa) sonsuza kadar yaşayacak.

Evet seni hayatımdan.içimden çıkaracağım dedim ama çıkaramayacağımı biliyorsun.Ve bende biliyorum ki sen de çıkaramazsın.

İşte mektuplarını yakmakla başlıyorum.Geçtim sobanın başına.Mektuplarını yok etmek için.Elim,mektuplarını biriktirdiğim kutuya içim acıyarak,ellerim titreyerek gitti.Birtanesini aldım attım ateşe, içim yandı,sanki ruhumun bedenimden ayrıldığını hissettim.Her mektupta ayrı bir acı çekmemek için kutuyu olduğu gibi attım.Ellerim titredi,dizlerimin bağı çözüldü,her yanan mektupta bende yandım.Tarifsiz bir acı çektim.Çünkü mektuplarla beraber seni ve aşkımızıda yaktım;Hiç acımadan bir anlık öfkeyle.

O mektuplarda sen vardın, ben vardım, aşkımız vardı.Ve ben onları ,seni, beni, gelecek hayellerimizi hiç acımadan (Aslında içim çok yandı,ruhumun bedenimden yırtılırcasına kanayarak ayrıldığını hissettim ve öyle de oldu) yok ettim.Artık yoktuk.Yanan mektupların külleri gibi ikimizde ordan oraya, ordan oraya savrulduk.

Beni affet sevgilim, gururumu sevgimin önüne geçirdiğim için.

Beni affet, ikimize tarifsiz acılar çektirdiğim için.

Beni affet, beni birkez daha affet, aşkımızı bitirdiğim için, acımasız olduğum için (aşkımıza karşı).Affet sevgilim affet....!

Tövbeler tövbesi

seni artık sevmeyeceğim

Tövbeler tövbesi

Ve senden başka birinide sevmeyeceğim

Tövbeler tövbesi

Artık adını bile anmayacağım

Seni içimden çıkarmasam bile

Tövbeler tövbesi

seni artık sevmeyeceğim AŞKIM...!

                                                                                             CADI....