Büyük bir boşluk,ucu bucağı,başı sonu olmayan,girdap misali bir boşluk.Ne ayaktasın,ne degilsin,ne yürüyorsun,ne yürümüyorsun,ne düşüyorsun,ne düşmüyorsun,adımlarını atıyorsun ama yürümüyorsun,koşmaya çalışıyorsun ama yerinde sayıyorsun,bir çok yol katlettiğini zannediyorsun ama arkanı dönüp baktığında hala aynı yerdesin. Yani her yanın boşluk.Elini uzatıyorsun tutabileceğin,tutmaya değer hiçbir şey yok.Tuhaf bir boşluk,hem karanlık,hem beyaz. Karanlık boşlukta; göremiyorsun,elin boşa çıkıyor. Beyaz boşlukta;Elini attığın anda tutacagın şey kayboluyor,kaybolmaktan ziyade bir adım öteye gidiyor,bir adım daha atıyorsun o da gidiyor ve yoruluyorsun. Merak edip arkana bakıyorsun,tutmak için ne kadar yol katetdim diye ama aynı yerde olduğunu farkediyorsun. Ve anlıyorsun ki boşluktan kurtulmak için hayattan bir ümidin,bir beklentin olması gerekiyor. Seni, yaşamaya deger kılacak bir beklentin................! ( A. G.P. ) 
|
